De Gouden Vlam

om te leven en wanneer wij met onze droefheid, met onze angst, onze verdrongen gevoelens en driften spreken, dan zullen zij veranderen in lichtende boodschappers die ons de weg naar het ware leven wijzen, ons wijzen op de schat die in ons begraven is. De verrijzenisengelen staan al in het midden van ons graf. Zij verkondigen ons dat precies daar waar wij alleen dood zien, leven openbloeit, dat God alles in ons al getransformeerd heeft.

Wij hebben deze boodschappers van God nodig opdat wij al in ons graf het leven zouden ontdekken. Zonder hen zouden wij gefixeerd blijven op de duisternis en de starheid van ons hart. Mensen die Gods licht uitstralen, verlichten ons graf. Wij kunnen alleen in ons graf afdalen, als wij weten dat daar de boodschappers op ons wachten. Dat kunnen spirituele of therapeutische begeleiders zijn, die onze ogen ervoor openen dat in ons graf het leven al verrezen is, dat God op de bodem van ons HART wat dood is al in leven heeft veranderd.

Maar het kunnen ook innerlijke engelen zijn, die God in het gebed gestuurd heeft. Het geloof in de verrijzenis bevrijdt ons van de prestatiedruk alsof wij onszelf veranderen. Het bevrijdt ons ook van een slecht geweten, wanneer wij ondanks Pasen niet in een paasstemming voelen, wanneer wij ondanks het geopende graf ons toch nog treurig en gelaten voelen. Midden in ons graf is de verrijzenis al gebeurd, alles is al getransformeerd, ook al ervaren wij het nog niet. Wanneer wij met de vrouwen afdalen in het graf van onze gekerkerde gevoelens en behoeften, dan zullen de engelen in het midden van ons graf ons verkondigen dat Christus ook in ons verrezen is.

De beide boodschappers van God spreken de geschrokken vrouwen toe: ”waarom zoekt u de levende bij de doden? Hij is niet hier, Hij is tot leven gewekt.”  Wij ontmoeten in ons graf wel de verrijzenisengelen, maar niet de ‘Verrezene’ zelf. Om Hem te vinden moeten wij het graf verlaten en naar de stad gaan. Wij vinden de Verrezene niet in ons verleden, niet in het voortdurende cirkelen rond wonden en kwetsuren. Wij moeten uit het graf van ons verleden komen, wij moeten het onder ogen zien, maar wij mogen ons niet erin installeren.

Verrijzenis is de omvorming van ons eigen verleden. Verrijzenis betekent opstaan te midden van de kwetsuren en verwondingen van ons verleden. Opstaan uit mijn gevoeligheid en angst, opstaan uit het graf van mijn droefheid en mijn zelfmedelijden.

Verrijzenis is geloven dat God mij helemaal kan vernieuwen, dat Hij mijn verleden in nieuw leven kan veranderen. Ik hoef niet alles tot op de bodem zelf te doen. Ik moet in mijn graf afdalen en dan erop vertrouwen, dat God mijn graf verandert, dat God ook het dode en starre, het verstikte en gedode, het gekruisigde en geremde tot leven kan wekken. Wanneer wij Hem zoeken in de traditie, in het vasthouden van achterhaalde vormen en leerstellingen, in het bewaren van dode normen en leerstellingen, vinden wij de levende niet bij de doden, niet in dode leerstellingen, niet in dode letters van de wet.

Normen en principes kunnen ons van het leven weghouden en ons buitensluiten. De verrijzenis is de opstand tegen alles wat het leven verhindert, tegen alles wat het leven beknot, kruisigt of vernietigt.

Verrijzenis betekent dat wij de vrouwen in ons vertrouwen schenken, dat wij vertrouwen op de inwendige stem. Verrijzenis betekent dat wij onze ziel vertrouwen, dat wij onze innerlijke gevoelens, onze innerlijke beelden, de rijkdom van onze innerlijke wereld vertrouwen schenken.